Dag 13: Van Fianarantsoa op zoek naar ringstaartmakis in Isalo N.P.

Fianarantsoa - Isalo National Park

Op dag 13 hebben we een mooi programma af te werken.

• Atelier zijderups producten
• Antemoro papieratelier in Ambalavao
• Anja Park met ringstaartmakis
• Verplaatsing van 293 km.

Vermits het weer een lange verplaatsing wordt van 293 km, vertrekken we tijdig om 07:00 uur uit Fianarantsoa. Het is een rit  door een schitterend landschap. Op een hoogte van rond de 1100 meter. Rond 09:00 een stop voor een groepsfoto. Even verder halen we onze baguettes op voor de middaglunch.

Fascinerend landschap.

Het is een schitterende route. Ieder uur een ander uitzicht, en elke twee uur een ander landschap.

Hobo groep poseert voor een groepsfoto!

Ambalavao

Soalandy: 'Atelier de Tisage des soies et elevage des vers soies'. In deze plaats is er een atelier waar  de larve een cocon spint en en die vervolgens bewerkt wordt. Een uitleg hoe men de draden spint, droogt, kookt, ontrafelt, weeft en ook nog kleurt. De draad is zeer stevig en wordt gebruikt voor de productie van zijde.

Men doet hier iets met de cocons.

Ik denk dat men hier het spul enkele dagen laat drogen.

Ambalavao, het best bewaarde geheim van Madagascar.

Op weg naar Isalo houden we halt in Ambalavao of 'de nieuwe vallei'. Hier bekijken we het productieproces van de handgemaakte Antaimoropapier. Dit is ontstaan uit de Arabische invloed op Madagascar. De oorsprong van dit papier vinden we terug bij de Arabische zeevaarders die aan land gingen in de 8ste eeuw. Het is een artisanaal papier versierd met veldbloemen. Het verhaal wil dat de Antaimoro zich bekeerden tot de islam en begonnen met een papier te maken dat leek op papyrus om de koranverzen te kopiëren. De antaimoro, "Zij van de oever", zijn beroemd om het papier dat hun naam draagt. Het papier wordt gemaakt van de schors van de moerbeiboom. Eerst laat men gedurende 3 à 4 uren de vezels van de schors koken. Na enkele bewerkingen zoals verdunnen wordt het gedroogd in de zon.

Het product wordt hier plat geklopt.

Men maakt er mooi figuren op.

Anja park.

Omdat we verder naar het zuiden doorreizen, maken de hoogvlaktes met indrukwekkende vergezichten plaats voor droger, warmer en kaler landschap. Een volgende hoogtepunt van onze rondtrekking door Madagascar is het opzoeken van de ringstaartlemuren. Vanaf de late voormiddag, het is dan 11:15 uur geworden, komen we toe aan het Anja park. 

De rotsen krijgen hier een naam. Dit punt wordt "Three sisters" genoemd.

Weer worden we in 2 groepen gesplitst. Elke groep krijgt een gids en een spotter mee om op zoek te gaan naar de ringstaartmaki's. Na een korte wandeling staan we oog in oog met deze pluizige dieren.

Ringstaartmakis.

Snel krijgen we de ringstaart makis te zien. Spelende jongen en de ouderen zijn super fotogeniek. Ze hebben een imposante staart, tot 63 cm. Deze bestaat uit 14 witte en 14 zwarte ringen. Vandaar de naam ringstaartmaki. De staart zorgt ervoor dat ze hun evenwicht kunnen behouden. Ze zijn niet echt mensenschuw.

De makis leven in families en de vrouwtjes zijn de baas van de familie. Dat is dus overal hetzelfde.

Wist je dat de staart langer is dan het hoofd en lichaam. De staart meet tussen de 56 en 63 cm. Hoofd en lichaam: tot 46 cm. Ze wegen gemiddeld 2,2 kg. Ze worden gemiddeld 16 jaar.

De gidsen vangen ook enkele exemplaren van grote sprinkhanen.

Sprinkhanen met mooie kleuren.

Dit reservaat is een mooi voorbeeld van een succesvol ecoproject: het is ingericht op initiatief van de lokale bevolking. Met de toeristeninkomsten wordt het park onderhouden en ook de levensstandaard van de meensen verhoogd. De ringstaartmakis varen er ook wel bij. Hun populatie is sterk vergroot met dit project (en onze bijdrage). Na een wandeling van 1,5 uur vinden we nog een mooie overdekte plaats om onze meegebrachte lunch te eten. Te midden van een schitterend landschap. Rest er nog de verplaatsing naar Isalo. 

In een prachtig decor. Three sistersrots.

Immense zandsteenformaties in schitterende rode en bruine tinten, diepe kloven en steile bergpieken: het massief van Isalo is werkelijk prachtig. Het doet een beetje denken aan de Grand Canyon in Amerika. Hiermede hebben we de belangrijkste punten van ons programma afgewerkt. We rijden over een immens plateau met schitterende vergezichten.

In Isalo is de 'Poort van het Zuiden', de transitie van Hooglanden naar het westerse plateau van Horombe het gebied van de Barastam, gekend als herders van de grote zeboekuddes. Het Isalo nationaal park heeft als bijnaam 'het Colorado van Madagascar', vanwege haar door erosie ontstane zandsteenformaties, de diepe kloven en de graslanden.

Logies.

Na een rit van 293 km komen we om 17:50 uur toe aan de lodge waar we 2 nachten zullen verblijven. We logeren 2 nachten in het Satrana lodge hotel. Het zijn eigenlijk zeer grote tenten, maar met alle comfort, een binnen en buitendouche, en met ruime badkamer. 

Satrana lodge voor 2 nachten in een schitterend decor.

Ongelooflijk, maar in deze praktisch vergeten uithoek van de wereld, wifi beschikbaar. Wel in de bar, maar dat is eigenlijk een groot pluspunt.

Route dag 13: Fianarantsoa - Satrana Lodge, Isalo N.P. 293 km.

Dag 12: Ranomafana - Nationaal Park Fianarantsoa.

Nationaal park van Ranomafana.

Ranomafana is zonder twijfel één van de meest populaire nationale parken van Madagascar. Het is gelegen in het oosten van Madagascar, ongeveer halverwege de steden Antsirabe en Fianarantsao. We vertrekken vanuit de lodge om 07:30 uur om 6 km verder aan de parkingang de gidsen op te halen voor een wandeling in het park. Kledij: stevige wandelschoenen, lange mouwen en lange broek. Er zouden bloedzuigers zitten te wachten op ons.

De bagage wordt opgehaald om 06:30 uur.

Om te grote groepen bezoekers te vermijden worden we opgesplitst in 2 even grote of even kleine groepen, beiden onder begeleiding van een spotter en een gids. Snel wordt er een prachtexemplaar van een girafkever van het mannelijk geslacht gevonden. Het vrouwtje even verder is minder kleurrijk.

Girafkever.

Het park is ook de plek om de bedreigde bamboe lemuur te spotten, een der leukste maki's op het hele eiland. Het werd een nationaal park in 1991 nadat in 1986 de gouden bamboe lemuur werd ontdekt, een met uitsterven bedreigde lemuur. Het dier is dol op bamboescheuten. Dit tropische woud is dé plek op Madagaskar om bamboe te vinden.

Gouden bamboelemuur

Roodkopmaki

Roodbuikmaki.

Een speciale en unieke lemuur is de zwart wit lemuur. Men geeft deze soms ook de bijnaam van een panda lemuur. Het was een zeer speciale ervaring dit specimen te ontdekken.

Zwart-wit lemuur.

Het is een enorm groot regenwoud met een unieke flora en fauna. De naam betekent 'warm water' in het Malagasy en komt van de warmwaterbronnen die zich in het park bevinden. De naam is samengesteld uit de woorden Rano (=water) en Mafana (=heet). Sinds 2007 staat het bovendien op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het park wordt doorsneden door de kolkende Namoronarivier.

Aan de kolkende rivier.

Deze rivier mondt uit in de kletterende Andriamamokawaterval in het park. In het park komen 12 verschillende lemuren voor, waaronder de zeldzame gouden bamboelemuur, mangoesten, reptielachtigen en veel soorten vogels en vlinders.

Zes geweldige individuen, een onvergetelijk moment!  Samen ontdekken, de beste verhalen beginnen met een goed gezelschap!

Na een 4 uur durende wandeling door dit woud zijn we tevreden en kunnen we onze verhalen vertellen en de foto's bekijken. Steeds wordt er gewaarschuwd dat dit park krioelt van de bloedzuigers. We hebben er nul,nul (= 0,0) van gemerkt. Deze periode zijn ze ergens in winterslaap vermoed ik. Einde van de wandeling: 12:15 uur. De lunch, deze keer bestaande uit een zeer dikke wortelsoep of groentesoep of spaghetti. Rond 13:30 rijden we nog een half uurtje tot aan een mooie waterval.

Waterval in het park.

Steenbakkerij.

Als we onze weg vervolgen komen we 30 km verder te weten hoe ze hier bakstenen fabriceren. Een paar jonge kereltjes staan met de blote handen aan een hels tempo bakstenen in vormen te smijten. Het is meelijwekkend om te zien onder welke omstandigheden ze hun stenen in vormen gooien. Het is zo aanstekelijk dat één van onze medereizigers besloot om deze stiel ook te beoefenen. Maar na een drietal stenen besloot Mario dat het genoeg was.

Hier maakt men bakstenen met de hand.

Die gasten vinden dit hulpje best amusant, maar Mario heeft toch een C4 gekregen. Maar wel zonder ontslagvergoeding.

Fianarantsoa.

Eindbestemming voor vandaag is Fianarantsoa, een 70 km en 2 uur verder in zuidelijke richting. De naam betekent 'de stad waar men het goede leert'. De stad ligt op een hoogte van ongeveer 1100 meter in het Centrale Hoogland, te midden van bergen en dalen. Het is de hoofdplaats van de Betsileostam. De stad is het historische en culturele centrum van Madagascar, en was vroeger de zetel van de Jezuïeten. Het is ook niet de meest swingende stad van Madagascar. In 2008 werd het historische stadscentrum als een van de 100 meest bedreigde historische plekken op aarde geplaatst door de Amerikaanse NGO World Monuments Fund. We rijden nog even tot we een panorama van de stad en de kathedraal kunnen bekijken.

Panorama over Fianarantsoa

Capital of the Catholics in Madagascar.

Logies.

Het is 16:45 uur geworden als we in het hotel voor deze nacht toekomen, in het Zomatel hotel. Ruime kamers, binnen zwembad en met snelle wifi tot in de kamers.

Zomatel hotel in Fianarantsoa

Zomatel hotel in Fianarantsoa

Route dag 12: Ranomafana - Fianarantsoa - 70 km.

Dag 11: Antsirabe - Ranomafana

Wisselend landschap.

Zoals de dagen elkaar afwisselen, is het landschap ook afwisselend. Deze ochtend een landschap op een hoogte van 1500 meter en het is nogal frisjes. Ook de bewoning is aangepast aan het landschap en het klimaat. Geen hutjes meer, maar stenen huizen. Maar geen enkele industriële activiteit. In Madagascar kan het landschap om de zoveel kilometer veranderen en het mooiste voorbeeld daarvan vind je in het Ranomafana National Park, wat dan ook onze bestemming voor vandaag is. We vertrekken uit Antsirabe om 07:00 uur. Het is niet koud en zelfs een beetje mistig. Bij de eerste tientallen kilometers, merken we rijstvelden en mensen die het land bewerken.

Atsirabe - Ranomafana

We passeren na 90 km Ambrositra. Dit stadje is gekend voor houtbewerking. Het meest in het oog springende is het bezoek aan een houtsnijwerkatelier. Een ervaren 69 jarige geeft een demonstratie hoe hij uit gerecycleerd materiaal allerlei figuren maakt.

Persoon maakt uit hout en gerecycleerd materiaal mooie figuurtjes. Allemaal met zelf in elkaar geknutseld gereedschap. 

Ambohimahasoa.

We komen hier toe tegen 13:50 uur, en de markt is in volle zwier. Wat een leven, zodanig dat we met moeite elkaar kunnen volgen. Al wat men denkt dat te koop is, kan men hier vinden. Het is wel leuk dat men niet lastig gevallen wordt door opdringerige verkopers. Dit buiten een paar personen die aan "madame" spullen  van "good quality" en "very cheap" proberen kwijt te geraken.

Transport met riskja's.

Wandeling over de markt in Ambohimahasoa.

Man kan er alles kopen dat we niet nodig hebben.

Vandaag geen droge baguette, maar een authentieke Malagassische lunch in een typisch restaurantje. De lunch wordt opgeluisterd met muziek en een dansje.

We rijden verder over de RN17 en RN25 over de beruchte wegen van Madagascar. Nog even een stop om van het uitzicht te genieten.

Even een overzicht van het landschap.

Logies.

Na een rit van 260 km komen we om 18:00 uur toe in het hotel 'Centrest Sejour Hotel', waar we 1 nacht logeren.

Lodge in Ranomafana: Centrest Sejour.

Lodge in Ranomafana: Centrest Sejour.

Route dag 11: Antsirabe - Ranomafana - 260 km.

Dag 10: Miandrivazo - Antsirabe

1 september: eerste schooldag.

Er zijn zo van die dagen dat men terugdenkt aan zijn jeugd. De eerste schooldag in het eigen vertrouwde dorpje. Nu, vele jaren later, zijn we in Miandrivazo in Madagascar - The last frontier, aan het rondrijden. 

Princesse Tsiribihina

Van Miandrivazo naar Antsirabe.

Het is vroeg in de ochtend als we ons klaar maken voor de volgende rit. Om 07:30 uur vertrekt ons gezelschap en verlaten we Miandrivazo. Tijdens de nacht, zonder airco, hebben we toch rustig kunnen slapen, geholpen door een draaiende full speed ventilator. 

Princesse Tsiribihina

We krijgen vooreerst een hele verklaring van de stads/dorpsnaam Miandrivazo. Miandri = wachten op, en vazo = vogeltje of iets in die aard. De rit gaar naar het oosten in feite centraal Madagascar. Geleidelijk aan verandert de omgeving. Van miserabele houten hutjes naar meer gebouwen in steen opgetrokken. Het landschap is schitterend, maar wel eentonig. Mooie golvend landschap, zonder bebouwing of agrarische activiteiten.

Goudzoekers.

Na 38 km stoppen we aan een brug waar men goud aan het zoeken is. Een onwaarschijnlijke activiteit. Jonge mensen, vrouwen, kinderen nog, zoeken in het stof steentjes bij elkaar. Dezen worden fijn gestampt. Een helse karwij. Dan wordt het in de rivier gezift en hopelijk kan men een schilfertje goud vinden.

Mensen, veelal vrouwen, zoeken in het stof naar goud.

Het stof of steentjes wordt fijn gestampt.

Zelfs kinderen worden aan het werk gezet.

Mandoto.

Even verder, op km 115 maken we een wandeling door Mandoto. Hier een handelsactiviteit van allerlei spullen, rommel eigenlijk, gedroogde visjes, kortom van alles dat wij nog niet zouden aankijken thuis, wordt er hier aan de hand gebracht.

In Mandoto.

Plaatselijk hotel?

Pique-nique

Vanuit onze lodge hebben we een pique-nique meegebracht. Na 150 km komen we aan een "Eglise Catholique Saint Michel". In de schaduw van een boom kunnen we toch even ons versterken. Gelukkig met een verkoelende bries.

Pique-nique

Antsirabe.

Rond 15:45 uur en na 225 km komen we toe in Antsirabe. Antsirabe ("plaats met veel zout") ligt in het midden van het land. De stad ligt op een hoogte van 1540 meter hoogte. Het is de derde stad van het land en telt 180.000 inwoners. De stad ligt op 170 km ten zijden van Tana. Vanwege haar hoge ligging wordt de stad ook wel de 'koudste stad van Madagaskar' genoemd. Tot in de jaren 70 van de 19e eeuw was de stad een klein boerendorp waar zout werd verkocht. Noorse missionarissen lieten er een thermisch bad bouwen bij de warmwaterbronnen. Vanaf dat moment kwam de huidige stadsnaam in gebruik. 

Stationsgebouw van Antsirabe.

Er wordt ook bier gebrouwen. Brouwrij Star produceert hier het "Tree Horses" bier. Dit bier heeft in 2022 een prijs behaald op een internationale wedstrijd in Brussel. Waar anders dan in de hoofdstad van het land dat bekend voor zijn brouwerijkunsten. Er is een korte stadwandeling startend vanaf het "Hotel des Thermes". Vandaar naar het station. Er zijn twee manieren om het koloniale centrum van Antsirabe te verkennen, lopend of met een riksja, een pousse-pousse. We kiezen om de lokale mensen te  steunen en nemen de riksja, die ons voor 1,2 € door het verkeert laveert. 

De werkplaats van mr. Mamy. 

Geen stadsbezoek zonder de lokale kunstarbeid even te bekijken. Jaren geleden begon meneer Mamy met het maken van miniatuur auto's, fietsen en riksja's als speelgoed voor zijn kinderen. Deze miniaturen vielen niet enkel bij zijn eigen kinderen in de smaak. Na tijd begon hij ze ook aan anderen te verkopen. Inmiddels is zijn werkplaats uitgegroeid tot een familiebedrijf waar gebruikte drank- en conservenblikjes, koperdraad en buisjes worden omgetoverd tot iets moois.

Hier maakt hij een fietswiel.

Een demonstratie hoe men van oude rommel, mooie spulletjes maakt, zoals o.a. een mini fietsje, autootjes en andere gadgets. Van oude kabels en draden knutselt men mooie mini fietsjes in elkaar.

We gaan ook langs aan een naaiatelier, een atelier waar men van afgedankte spullen allerlei leuke spulletjes maar. Ook nog een atelier waar men de horens van de zebu (een lokaal rund) bewerkt. 

Met een riskja naar een plaatselijk naaiatelier.

Hier worden horens van een zebu bewerkt.

Logies.

Na een rit van 225 km komen we toe aan het hotel waar we logeren voor een nacht in het Hotel Le Royal Palace. Het is dan 17:40 uur geworden.

Route dag 10: Miandrivazo - Antsirabe - 225 km